[an error occurred while processing this directive]

प्रवचने-श्रीब्रह्मचैतन्य महाराज

flower5   maharaj   flower5
panati

२० एप्रिल

संतांचा सहवास । याहून भाग्य नाही दुसरे खास ॥


    Download mp3

बाह्य प्रपंच प्रारब्ध उपाधि । त्यांसी त्रासू नये कधी । हीच जाणावी उघड समाधि ॥

सावली मातीत पडली । तिला धु‍ऊन नाही घेतली ।

तसेच खरे आहे देहाचे । पण ते संतांनाच साधे ॥

सर्व संकल्प वर्ज्य करून । अवस्था असावी बालकवृत्तिसमान ॥

सतत विवेक अखंड चित्ती । रामनामी मनोवृत्ति । हेचि तुम्हा परमप्राप्ति ॥

मारुनी खोटी कल्पनावृत्ति । रामनाम अखंड चित्ती । समाधान संतोष शांति ॥

देवासी सर्व करी अर्पण । करी स्वानंदयुक्त परमात्मचिंतन । हीच साधूची खूण ॥

वासना जाळून शुद्ध चित्त । अहंभाव सोडून होई निभ्रांत ।

आता मी रामाचा, राम माझा । हे जाणावे पूर्ण ॥

संतसहवास त्याला पाही । जो देहबुद्धि टाकून राही ॥

संतास न पाहावे देहात । आपण देहापरते होऊन पाहावे त्यास ॥

नामात ठेवा प्रेम । हीच संतांची खूण ॥

जे जे आपले संगती आले । संताने त्यांचे सार्थकच केले ॥

साधूने देह ठेवला । तरी सत्तेने जागृत राहिला ॥

त्याची ठेवावी आठवण । सेवा करावी रात्रंदिन ॥

संतांचा सहवास । याहून भाग्य नाही दुसरे खास ॥

संतचरणी विश्वास । त्याने भगवंत जोडला खास ॥

लक्ष ठेवावे संताकडे । देह लावावा प्रपंचाकडे ॥

नाम घ्यावे श्वासोच्छ्वास । संत संतुष्ट होईल खास ॥

सांगावे संतास नमस्कार । जो जगताचा आधार ॥

संताच्या देहाची प्रारब्धगति संपली । काया आज दिसेनाशी झाली । परि अजरामर राहिली ॥

राम कर्ता हे जाणून चित्तीं । जगांत संत ऐसे वर्तती । जेणे दुसर्‍यास मार्गदर्शक होती ॥

संतांचे करावे अनुकरण । घ्यावे त्यांचे दर्शन ।

सांगावे आलो आहे आपण । विचाराव्या कठिण वाटा । जेणे सुलभ होईल व्यवहारी चालता ॥

रामापरता नाही लाभ । हे धरले ज्याने चित्ती । त्यास लाभली खरी संतांची संगती ॥

त्यांचा आदर्श ठेवावा पुढे । कधी न होईल वाकडे ॥

स्वतःचे पावावे समाधान । त्याने लोकांस आणण्याचा प्रयत्‍न करावा जाण ॥

संताशी व्हावे अनन्य शरण । दुसरीकडे जाण्याचे नाही कारण ॥

भाग्याने संत घरी आला । अभागी न मानी त्याला ॥

सूर्याचा प्रकाश झाला । आंधळ्याला उपयोगी नाही आला ॥

तैसी विषयी झाली ज्याची वृत्ती । संताची संगत त्याला न लाभती ॥

रामनामावाचून ज्याचा वेळ जात नाही । तोच जीवन्मुक्त पाही ॥

देहाचे ठिकाणी विरक्त । विषयाचे ठिकाणी नसे अहंममत्व । त्यालाच म्हणतात मुक्त ॥


१११. रामापरते न मानावे हित । हे सर्व संतांचे मनोगत ॥